Wielki Piątek dla nas, chrześcijan, to przede wszystkim dzień modlitwy i zadumy nad Bożą miłością. Ją poznaliśmy w Chrystusie, który za wszystkich ludzi znosił cierpienia aż do ukrzyżowania i śmierci. Tego dnia jesteśmy wezwani do głębszej refleksji nad swoim życiem po to, by odbudować z Bogiem utraconą bliskość.

W najstarszych chrześcijańskich kościołach obchody Wielkiego Piątku rozpoczynają się już od rana, kiedy chrześcijanie gromadzą się wokół krzyża, instrumentu naszego zbawienia. Do dziś w niektórych wspólnotach znane są spotkania chrześcijan, na których wypisują na kartkach papieru swoje grzechy,  przybijają je do drzewa krzyża, a potem palą ogniem, by zniknęły na zawsze, tak, by pamiętać doskonałość Bożego przebaczenia, który przebacza nasze grzechy i nigdy do nich nie wraca ani ich nam nie przypomina.

Innym przykładem jest uroczystość wniesienia krzyża do kaplicy, który zostaje ustawiony w centralnym miejscu, by w odpowiednim czasie uczestnicy nabożeństwa mogli wbić gwoździe w krzyż, by pokazać wszystkim, że Jezus Chrystus umarł z powodu naszych grzechów, a nie przez Żydów. Oddawana w ten sposób cześć nie jest skierowana do samego drzewa krzyża, lecz ku Bogu, który posłał swego Syna, aby przez krzyż dał nam i całemu światu przebaczenie i zbawienie.

W dawnych czasach niektórzy chrześcijanie spotykali się także w południe na modlitwie, która czasem trwała aż do popołudnia, gdzie odczytywano teksty Pisma Świętego opowiadające o cierpieniu naszego Pana. Główne teksty pochodziły z księgi Psalmów, z ksiąg proroków, z Dziejów Apostołów i oczywiście z Ewangelii. Między czytaniami, chrześcijanie modlili się, słuchali kolejnych rozważań wyjaśniających znaczenie Pisma. O trzeciej po południu czytany był tekst z Ew. Jana mówiący o okolicznościach, w których Jezus umarł.

Podobnie działo się wieczorem, chrześcijanie gromadzili się na modlitwie, by usłyszeć historią związaną z pochówkiem Jezusa. Dla wielu chrześcijan ta piątkowa noc stawała się nocą ich osobistej modlitwy i czuwania. Choć większość tych praktyk już nie jest stosowana przez współczesnych chrześcijan to są one inspiracją dla wielu, aby w zaciszu swego domu lub Kościoła przeżywać to wszystko, co dla nas uczynił Pan.

Komentarze wyłaczone.